Pokazywanie postów oznaczonych etykietą petsitting. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą petsitting. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Rambo cz. 2

Z petsittingiem i z tymczasowaniem kotów problem jest taki, że nigdy niewiadomo, czy się takiego kota jeszcze kiedyś spotka. Bo mieszka u nas albo odwiedzam go codziennie przez jakiś czas, a potem znajduje dom albo wraca właściciel i trzeba się pożegnać.

Kiedy kilka tygodni temu jeździłam do Rambo, udało nam się trochę zaprzyjaźnić. Bardzo się więc ucieszyłam, kiedy jego właścicielka skontaktowała się ze mną ponownie i zapytała, czy mogłabym znowu do niego przyjeżdżać. Teraz mieszkamy trochę dalej, więc dojazdy były bardziej czasochłonne, a Rambo potrzebuje dwóch wizyt dziennie ze względu na zastrzyki. No ale zgodziłam się oczywiście :)


Tym razem nie uciekał - chyba mnie pamiętał :) Przez te kilka dni dużo się do mnie łasił, grzecznie przyjmował zastrzyki, pozwalał się czesać i marudził, kiedy wychodziłam.


Teraz wszystko wróciło do normy, bo jego właścicielka jest już w domu. A ja ciekawa jestem, czy jeszcze kiedyś się spotkamy... :)

poniedziałek, 18 marca 2013

Rambo

Kilka dni temu poznałam mojego nowego podopiecznego. Ma na imię Rambo i do Londynu przyjechał z Los Angeles, choć jego właścicielka jest Francuzką. Rambo ma kilkanaście lat i cukrzycę, dlatego do moich obowiązków należało robienie zastrzyków z insuliną. Trochę mnie to na początku niepokoiło, bo chociaż umiem robić zastrzyki, to nigdy niewiadomo, jak kot zareaguje, czy nie będzie zachowywał się tak, jak Grzanka w takich sytuacjach, czyli gryzł, drapał, uciekał i wył ;)


Rambo też na początku nie był do mnie przekonany i ukrywał się za łóżkiem, kiedy tylko usłyszał (swoim jednym uszkiem), że wchodzę do mieszkania. Imię jednak zobowiązuje i po bardzo krótkim czasie stał się odważniejszy, zaczął mruczeć, barankować i jeść mi z ręki. A zastrzyków nawet nie zauważał :)

piątek, 1 marca 2013

Makowa Panienka

Minęło już pół roku od momentu, kiedy Grzanka musiała pożegnać się z naszym ostatnim tymczasem - Nutką. Od tamtej pory wiodła mniej lub bardziej spokojne życie kota-jedynaka. Ostatnio jednak coś się zmieniło. Na teren Grzanki wkroczyła Poppy (zwana również Maczkiem i Popinką ;)). Może ją pamiętacie z postu o tym, jak zostałam petsitterką.


Poppy jest urocza (ale Grzanka chyba ma inne zdanie na ten temat) i na razie trochę nieśmiała. Zwykle siedzi pod łóżkiem albo za szafą. Kiedy widzi Grzankę, głośno syczy i warczy. Grzanka odwdzięcza się tym samym, a na dodatek obraziła się na nas (przychodzi do nas tylko wtedy, kiedy zapomni, że w mieszkaniu jest intruz). Na szczęście nie dochodzi do pazuroczynów (a pazury Poppy ma ostre i długie, bo zwykle jest kotem wychodzącym).


Poppy zostanie u nas na kilka tygodni, dopóki sytuacja mieszkaniowa jej właściciela nie pozwoli mu jej zabrać do siebie. Mam nadzieję, że dziewczyny wkrótce się zaprzyjaźnią :)

czwartek, 27 grudnia 2012

O tym, jak zostałam petsitterką

Tegoroczne Święta nie były dla mnie tylko czasem jedzenia przysmaków i odpoczynku, ale też pracy. A to dlatego, że postanowiłam przerwę w sprzedawaniu kwiatów wykorzystać na coś, co już od dawna chodziło mi po głowie - na bycie petsitterką. W okresie świąteczno-noworocznym wielu Londyńczyków wyjeżdża i potrzebują kogoś, kto zajmie się przez ten czas ich zwierzakami. Uznałam, że to moja szansa na spróbowanie jak to jest być petsitterką, spędzenie miło czasu ze zwierzakami, no i przy okazji zarobienie paru funtów :)
Na moje ogłoszenie odpowiedziały trzy osoby i w ten sposób zostałam opiekunką szylkretowej kotki o imieniu Poppy,...


pakietu kocurek Lawrence + królik + rybka...


oraz - ku mojemu zaskoczeniu i początkowemu przerażeniu - ary zielonoskrzydłej o imieniu Enzo.


Na moje szczęście wszystkie zwierzaki są grzeczne - koty głośno mruczą i chcą się przytulać, a papuga do mnie gada (na razie tylko "Hello", "How are you?" i "Bye-bye", ale podobno umie więcej :)).