Pokazywanie postów oznaczonych etykietą weterynarz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą weterynarz. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 16 kwietnia 2013

Grumpy cat wersja polska

Ci, którzy nas śledzą na Facebooku już wiedzą, że zaliczyłyśmy wczoraj wizytę u weterynarza. Oczywiście głównym powodem była astma, która znowu ostatnio zaczęła Grzance dokuczać i nie ustępuje mimo zwiększonej dawki sterydów. Wizyta zakończyła się jednak porażką. Grzanka pokazała, jakim marudnym kotem potrafi być. Wśród odgłosów warczenia i syczenia, pani weterynarz - którą przecież już znamy - próbowała osłuchać Grzankę. Skończyło się na liczeniu oddechów na odległość. Oddechów wyszło 80 na minutę (norma to 20-28). Nie wynika z tego zupełnie nic, bo aż tak przyspieszony oddech to oczywiście wynik stresu. Tak więc to ja mam obserwować i liczyć oddechy Grzanki w domu. Generalnie jedyne, co mamy robić to podawać leki i obserwować.
Poza tym pani weterynarz uznała (nie po raz pierwszy), że Grzanka to grumpy cat i chyba nie wierzy mi, kiedy jej mówię, że w domu to jest całkiem przyjazny kot ;)


Jedyne, co udało nam się wczoraj podczas wizyty zrobić, to zważyć Grzankę (było trudno, więc nie wiem, czy pomiar jest dokładny). Okazało się, że odchudzania nie będzie i że mimo sterydów oraz zwiększonego przez nie apetytu Grzanka schudła!

wtorek, 18 grudnia 2012

Dobra wiadomość

W Grzankowie zapanowała radość. Dzisiaj odbyła się kolejna telefoniczna konsultacja z panią weterynarz i... Grzanka może nie brać już tabletek! :D
Leki powędrowały więc na dno szuflady i mamy nadzieję, że nie będziemy musieli ich w najbliższym czasie wyciągać :)


wtorek, 30 października 2012

Astma

To był dla mnie ciężki dzień. A dla Grzanki chyba jeszcze cięższy. Zaczęło się już rano, kiedy Grzanka zrozumiała, że dzisiaj nie dostanie śniadania. Biedna kicia nie wiedziała, co takiego się stało. Mruczała, łasiła się do wszystkich domowników, patrzyła na nas błagalnym wzrokiem, kiedy jedliśmy nasze śniadanie. I nic nie dostała. Ani kawałeczka. To musiało wzbudzić jej podejrzenia.
Później założyłam jej szelki i zapakowałam ją do transporterka. Wtedy dla Grzanki stało się jasne, że coś tu nie gra. Przecież zwykle po śniadaniu my wychodzimy do pracy (albo zajmujemy się innymi ludzkimi sprawami), a ona idzie spać. Dzisiaj było jednak inaczej - zamknięta w transporterku przemierzyła tą samą drogę, co wczoraj. Drogę do weterynarza. Ku jej wielkiej rozpaczy (i mojej też) musiałam ją tam zostawić - głodną i przestraszoną.
Wróciłam do domu. W drzwiach nie powitała mnie Grzanka. Jasne, przecież sama ją zostawiłam w przychodni. A jednak mnie to zdziwiło...
Żeby się nie stresować, zajęłam się sprzątaniem. Wykorzystałam nieobecność Grzanki i zrobiłam to, czego nie lubię robić przy niej, żeby jej nie stresować - odkurzanie, pranie, no i wietrzenie. Czas mijał wolno. Podczas, gdy ja starałam się skupić na czytaniu książki (tym razem o psie), ona pod narkozą miała robione prześwietlenie klatki piersiowej. W końcu zadzwonił telefon. To nie wet. Zadzwonił drugi raz. Nieznany numer. Tym razem wet! Z Grzanką wszystko OK, budzi się z narkozy. Szybko ubrałam buty i poszłam po nią. Teraz jesteśmy już w domu. Grzance jeszcze trochę plączą się łapki, więc siedzę z nią na podłodze naszej sypialni i pilnuję, żeby nie skakała.


Ze zdjęć wynika, że nasza kicia ma astmę. Niewiadomo, co spowodowało nasilenie - stres związany z przeprowadzką, zakurzone dywany w naszym mieszkaniu, zanieczyszczone londyńskie powietrze czy jeszcze coś innego. W każdym razie za tydzień zaczynamy kurację sterydową...

poniedziałek, 29 października 2012

Poor little thing called Grzanka

Zaczął się sezon na choroby. Pogoda deszczowa i wietrzna, więc Adaś kaszle i kicha. Grzanka też kaszle coraz częściej. Doszło do tego, że dzisiaj musiałam z nią odwiedzić weterynarza. Nie spodziewałam się, że już po dwóch miesiącach w Londynie będziemy musiały zapoznać się z tutejszą panią vet.
No ale kaszel się nasilał, a moje obawy, że Grzanka ma astmę z dnia na dzień rosły. Zaopatrzyłam się więc w słowniczek pojęć, takich jak tchawica, oskrzela, krtań itp., aparat, na którym miałam filmik z kaszlącą Grzanką, grzankowy paszport, książeczkę zdrowia i duuużo pieniędzy i wyruszyłyśmy w drogę. Po drodze oczywiście napotykałyśmy co chwilę zaciekawione spojrzenia przechodniów. Zaczynamy się przyzwyczajać ;)
Wizyta przebiegła bez problemu, choć oczywiście nie obyło się bez warczenia i pacania pani weterynarz łapą. Na szczęście bez pazurów – to chyba znak, że Grzanka doceniła to, że pani weterynarz próbowała wymówić poprawnie jej imię (nie jak większość osób tutaj uproszczając je do „Dżanka”). Ostatecznie jednak zamiast zwracać się do niej po imieniu, mówiła „poor little thing" :)


Podsumowanie wizyty: podejrzenie astmy. Jutro idziemy na prześwietlenie klatki piersiowej...

czwartek, 19 kwietnia 2012

Walczymy



Grzanka w pulowerku... Znacie to skądś? Znowu ma dziury na grzbiecie. Tym razem jednak podejmujemy radykalne kroki i idziemy na wojnę z alergią. Co oznacza, że stosujemy dietę eliminacyjną - przez 1,5 miesiąca tylko jeden rodzaj mięsa i to takiego, którego nigdy wcześniej nie jadła. Jeżeli alergia ustąpi, to potem stopniowo będziemy wprowadzać do jadłospisu kolejne składniki i sprawdzać, jak organizm na nie reaguje. To będzie długi i żmudny proces, ale chyba warto...


Puszek jest już dwa dni po operacji usunięcia zębów. Na razie nie chce nic jeść i muszę z nim chodzić na kroplówki. Biedak strasznie tego nie lubi, ale jest dzielny. W nagrodę pozwoliliśmy mu dzisiaj posiedzieć trochę "na świeżym powietrzu" - może to poprawi jego samopoczucie. Na szczęście nie jest wrogo nastawiony do innych kotów, a Florka i Grzanka też go raczej ignorują. Nie mają chyba serca zaczepiać takiego schorowanego kotka :(


A Florka nauczyła się wskakiwać na blaty i stoły. Poza tym już sobie wydrukowała umowę adopcyjną i spokojnie czeka :)

środa, 15 lutego 2012

Już po operacji :)

Już trzy miesiące minęły od pierwszej operacji złamanej łapki Florki (wtedy jeszcze zwanej Marysią ;)). Wybraliśmy się więc na prześwietlenie, żeby sprawdzić, czy można już wyjąć śruby. Oczywiście Florce wcale nie podobał się pomysł przejażdżki do weterynarza. Całą drogę miauczała i marudziła. Pewnie też trochę dlatego, że na wycieczkę pojechała na czczo.
Prześwietlenie wykazało, że łapka jest zrośnięta, więc zostawiliśmy Florkę w lecznicy - musiała poczekać na swoją kolej. Ja oczywiście cały dzień siedziałam jak na szpilkach i nie mogłam się skupić na pracy. Niby prosty zabieg, ale i tak się stresowałam. Dopiero wieczorem pojechaliśmy po naszą burą podopieczną. Okazało się, że nie było żadnych komplikacji i Florka na tyle już wybudziła się z narkozy, że mogła znowu miauczeć całą drogę do domu :)
A w domu została przywitana przez Grzankę buziakiem w ucho :D
Teraz Florka jeszcze odpoczywa i leży sobie ze mną pod kocykiem. Dziękujemy wszystkim, którzy trzymali kciuki :)

wtorek, 7 lutego 2012

Sprostowanie

Zaniepokojona tym, że rana na głowie Grzanki się nie goi, wybrałam się z nią dzisiaj do pani weterynarz. Oczywiście nie obyło się bez warczenia, syczenia i zapierania się wszystkimi czterema łapami przed wejściem do transporterka. Ale udało się ją zapakować i wyruszyłyśmy. Dobrze, że do lecznicy mamy tak blisko, bo było nam strasznie zimno. Aż Grzance nosek z jasnoróżowego zmienił się w czerwony. Na wizycie oczywiście nastąpił dalszy ciąg warczenia i syczenia... 
A teraz właśnie wróciłyśmy, więc przyszedł czas, żeby zdementować to, co wcześniej pisałam. Wygląda na to, że niesłusznie oskarżyłam Florkę o pogryzienie Grzanki. Pani weterynarz uznała bowiem, że rana na głowie nie wygląda na ugryzienie, ale na objaw alergii. Na co? Nie wiem. Będę musiała uważniej obserwować dietę Grzanki.


Na swoje usprawiedliwienie napiszę tylko, że pojawienie się dziury w grzankowej głowie i przybycie Florki do nas na tymczas pokrywają się w czasie - stąd ta pomyłka.
Florka została przeproszona i pogłaskana, więc chyba się nie gniewa :)

piątek, 30 grudnia 2011

Zastrzyki, bandaże i weterynarze

W Grzankowie zapanował sezon na choroby. Najpierw Grzanka zaczęła uporczywie kaszleć i weterynarz stwierdził, że to zapalenie tchawicy albo początki astmy. Po serii zastrzyków kaszel przeszedł i mamy nadzieję, że już nigdy nie wróci :) 


Jednak kiedy Grzanka przestała kaszleć, Neska zaczęła kichać. I znowu wizyta u weterynarza. I znowu zastrzyki. Jak tak dalej pójdzie, to będę specjalistką od wbijania igły z zaskoczenia ;) 
Nosek nadal zatkany, ale kotka chyba czuje się lepiej, bo zaczęła znowu dokuczać Migotce i nawet udało jej się przegryźć kabel od lampek choinkowych... 


Nie wiem natomiast, kto dokuczał Grzance, ale biedna ma ranę na łopatce i musi chodzić w bandażu, żeby jej ciągle nie rozdrapywać. 


Tylko Maitai cieszy się jeszcze beztroskim dzieciństwem i nawet nie podejrzewa, że w styczniu to on będzie musiał częściej odwiedzać weterynarza :(