Pokazywanie postów oznaczonych etykietą spacery. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą spacery. Pokaż wszystkie posty

sobota, 20 kwietnia 2013

Larkhall Park i Pink Floyd

Na niemal wszystkich odwiedzanych przeze mnie kocich blogach królują ostatnio zdjęcia kotów cieszących się słońcem na zabezpieczonych balkonach lub w ogródkach. Grzanka niestety nie posiada ani balkonu, ani ogródka, dlatego dzisiaj od rana wylegiwała się w słońcu na parapecie. A my uznaliśmy, że słoneczny dzień wolny to dobra okazja, żeby w końcu wybrać się do parku w składzie: Grzanka, smyczotrzymaczka (czyli ja) i nadworny fotograf (czyli Adam). 


Przyznaję - w swojej naiwności myślałam, że Grzanka będzie sobie leżeć na trawce w parku i wygrzewać się w słoneczku. Okazało się jednak, że ona miała inny, bardziej ekstremalny plan.


Plan zakładał m. in. chodzenie po krzakach i spotkanie z bąkiem (na szczęście na odległość). Grzanka była tak zaaferowana całą tą sytuacją, że zapomniała o tym, że boi się hałasów (nie zwracała uwagi na krzyczące obok niej dzieci) i psów (w tym miejscu muszę przyznać, że londyńscy psiarze są bardzo mili i większość z nich na widok kota w parku przypina swoim psom smycze).


Adam też miał swój plan i cel w tym spacerze - stworzyć alternatywną wersję okładki płyty Animals zespołu Pink Floyd. Dla tych, którzy tej okładki nie znają - wersja oryginalna - elektrownia w Battersea i latająca świnka:


I wersja alternatywna - elektrownia w Battersea i Grzanka.


Chyba nie muszę pisać, która wersja bardziej mi się podoba ;)

piątek, 14 września 2012

Nasze podwórko

Myślę, ze Grzanka czuje się tutaj trochę tak:


Nigdy nie była kotem wychodzącym, ale teraz jest zamknięta prawie cały czas w naszym pokoju, który nie jest przecież bardzo duży. Ja - na szczęście dla niej - nie pracuję codziennie, więc przynajmniej nie siedzi sama. A czasami, żeby jej wynagrodzić chwile nudy i samotności, zabieram ją na spacerki. 
Ostatnio była pierwszy raz na naszym podwórku. 


Grzanka była tak zaaferowana, że nie udało mi się nawet zrobić jej zdjęcia. Jej zainteresowanie wzbudziły figurki, które odkryła na jednym z ogródków.


My natomiast wzbudziłyśmy zainteresowanie sąsiadki, która wyszła na balkon i ze zdziwieniem nam się przyglądając, zapytała: 
- Is this a cat?! (Czy to kot?!). 
- Yes. (Tak.) 
Po chwili:
- What's its name? (Jak ma na imię?)
- Grzanka. 
Koniec dialogu. Nie wiem, co bardziej ją zaskoczyło - widok kota na smyczy, czy imię, którego pewnie nawet nie umiała powtórzyć (jak wszyscy obcokrajowcy ;)), ale jeszcze przez chwilę na nas patrzyła szeroko otwartymi oczami...

Oprócz sąsiadów na naszym podwórku można spotkać też takie stwory:


Chciałam, żeby Grzanka się z nimi zapoznała, ale niestety akurat się gdzieś pochowały. Może wcale nie uważają kotów za dobry materiał na przyjaciół ;)

poniedziałek, 27 sierpnia 2012

Nutkowe zamieszanie

Od czasu, kiedy dowiedziałam się o naszej przeprowadzce, żyłam w przeświadczeniu, że Nutka ma gdzie się przenieść, jeśli do czasu naszego wyjazdu nie znajdzie domu stałego. Wczoraj okazało się jednak, że przekonanie to było mylne, co wywołało moją lekką panikę. Bo do wyjazdu zostało raptem 4 dni, a tu się okazuje, że Nutka nie ma gdzie się podziać... Nie ma już nawet czasu, żeby ją zaszczepić przeciw wściekliznie i zabrać ze sobą...

Ale dzisiaj zgłosił się potencjalny domek, w którym Nutka mogłaby zamieszkać na stałe od końca września. Negocjacje trwają i jeszcze nic nie jest pewne... 

Nowi opiekunowie Nutki - jeśli się zdecydują na jej adopcję - chcieliby ją zabierać na działkę. Oczywiście o puszczeniu kotki bez nadzoru nie ma mowy. Jedynym rozwiązaniem jest chodzenie na szelkach i na smyczy. W związku z tym dzisiaj pierwszy raz zabrałam kicię na spacer, żeby zobaczyć, jak zareaguje.
Wcześniej wydawało mi się, że Nutce do szczęścia wystarczy łóżko, pełna miska i trochę zabawek, więc nie proponowałam jej nawet eskapad na podwórko. No ale kiedyś musi być ten pierwszy raz.
Zaczęłam od ubrania Nutce szelek (pożyczonych od Grzanki i poluzowanych dość znacznie ;)). Zniosła to z godnością, choć zachwycona nie była.


Po jakimś czasie do szelek dopięłam smycz. To się Nutce nie spodobało i próbowała ją przegryźć. Dlatego na spacer poszła jednak na smyczy krótszej, ale za to grubszej, żeby nie ryzykować uwolnienia :)


Nutka nie lubi być noszona na rękach, ale nie chciała sama zejść po schodach. Zanim więc zniosłam ją z drugiego piętra, była już nieźle wystraszona. Humor poprawił jej się, kiedy stanęła na zielonej trawce. Wprawdzie najpierw chodziła z brzuchem przy ziemi, ale po jakimś czasie się uspokoiła i nawet chyba jej się spodobało :)