wtorek, 17 stycznia 2012

I się doczekaliśmy!

Dzisiaj Karolina przywiozła do nas śliczną, burą, dorosłą kotkę o imieniu Florka. Do tej pory kicia nie miała domu, żyła na podwórku i była dokarmiana przez dobrych ludzi, aż pewnego dnia przyszła z połamaną łapką. Musiała przejść operację (udało się dzięki pomocy KTOZ-u), a potem nie mogła przecież tak po prostu wrócić na ulicę. Zamieszkała w hoteliku dla zwierząt, bo nie miała miejsca, w którym mogłaby spokojnie wracać do zdrowia. Miała za to śruby w łapce i depresję, objawiającą się brakiem apetytu.


Czekałam więc na Florkę od rana z przygotowanym Whiskasem, który nie jest może bardzo pożywny, ale uznałam, że trzeba będzie jakoś przekupić tego niejadka. A akurat w sobotę odwiedziła nas Michalina, która spotkała po drodze spóźnionego Kociego Mikołaja i dostała od niego dla naszych kotów Whiskasa, więc dobrze się złożyło :)


Ale Florka wypuszczona z transporterka pierwsze swoje kroki pokierowała do łazienki, a potem - witana tradycyjnie syczeniem przez Grzankę - podeszła prosto do miski z suchym jedzonkiem i zaczęła wcinać. Chyba depresja jej minęła. Teraz, kiedy Karolina pojechała, kicia poczuła się bardziej onieśmielona i schowała się do ulubionej kryjówki naszych tymczasów, czyli za łóżko. Czekam aż wyjdzie zwiedzać swój nowy teren :)


Zdjęcia Florki są "ukradzione" z forum Dogomania, bo ja jej jeszcze nie mogę obfotografować, a już Wam ją chciałam koniecznie pokazać ;)

czwartek, 12 stycznia 2012

Czekamy

Jest cicho i spokojnie. Nikt mnie nie budzi przed świtem. Grzanka kulturalnie przychodzi się przywitać, gdy zauważy, że już otworzyłam oczy. Kiedy pracuję, leży na papierach (nie mam pojęcia, skąd za każdym razem wie, że akurat ich będę potrzebowała za chwilę ;)), wskakuje mi na kolana i mruczy jak traktor albo włazi na klawiaturę i wyłącza mi laptopa. Chyba jej się nudzi. Staram się z nią bawić więcej, niż zwykle, ale wiem, że nie jestem tak dobrym towarzyszem zabaw, jakim byłby drugi kot. 


Dlatego czekamy. 
Ja czekam, bo mi dziwnie w prawie pustym mieszkaniu.
Adam czeka, bo nie lubi, jak Grzanka jest zbyt natrętna.
Grzanka czeka, bo się nudzi.
Czujemy, że wkrótce ktoś z nami zamieszka. Kto, kiedy, dlaczego, ile i w jakiej kolejności - tego jeszcze nie wiemy, ale bądźcie czujni ;)

czwartek, 5 stycznia 2012

Niespodzianka!

Już Wam mogę napisać! Maitai i Neska pojechali dzisiaj do nowego domu! Razem! 

Maitai - tymczas, który był u nas najdłużej (prawie 3 miesiące)...


...i Neska, która dopiero niedawno przestała się nas bać. 


I wspólnie im się poszczęściło! 
A ja się oczywiście bardzo cieszę, ale... Smutno mi też. Bo się przyzwyczaiłam do tego, że Maitai mi mruczy do ucha na dobranoc i że rano przychodzi się przytulać. I będzie mi brakowało Neski, która za mną chodziła po mieszkaniu i obserwowała, co robię, a czasami nawet odważyła się podejść i pacnąć mnie łapką. No cóż... 

Martwiłam się o to, jak Neska zareaguje na nowe miejsce (bo Maitai jest przyzwyczajony do przeprowadzek, a ona nie), ale od razu zaczęli razem zwiedzać mieszkanie i wcale się nie bali. Myślę, że czeka ich tam samo dobro.
A w nowym domu dostali też nowe imiona. Teraz już nie są Majtkiem i Neską - są Ignacym i Izabelą (czyli Ignasiem i Izą). 
Nowy dom, nowa Pani, nowe imiona... Całkiem nowe życie! Życzcie im powodzenia! :)

Tymczasy już w nowym domu, Grzanka zostaje z Atmosem pod opieką cioci Eweliny ;), a my możemy spokojnie jechać na długi weekend. 
Česká Republika wzywa! :)

wtorek, 3 stycznia 2012

Nowy Rok

Witamy wszystkich w nowym roku :-) 
Sylwestra przeżyliśmy, mimo huku i błysku petard. A od początku roku sprzyja nam szczęście i szykują się zmiany. Jakie? Niektórzy już wiedzą. A ci, którzy nie wiedzą, to niech się na razie tylko domyślają ;) Bo my niby przesądni nie jesteśmy, ale zapeszać nie będziemy. Przecież głupio by było, jakbyśmy się pochwalili, a potem coś by nie wypaliło...


Trzymajcie kciuki!

piątek, 30 grudnia 2011

Zastrzyki, bandaże i weterynarze

W Grzankowie zapanował sezon na choroby. Najpierw Grzanka zaczęła uporczywie kaszleć i weterynarz stwierdził, że to zapalenie tchawicy albo początki astmy. Po serii zastrzyków kaszel przeszedł i mamy nadzieję, że już nigdy nie wróci :) 


Jednak kiedy Grzanka przestała kaszleć, Neska zaczęła kichać. I znowu wizyta u weterynarza. I znowu zastrzyki. Jak tak dalej pójdzie, to będę specjalistką od wbijania igły z zaskoczenia ;) 
Nosek nadal zatkany, ale kotka chyba czuje się lepiej, bo zaczęła znowu dokuczać Migotce i nawet udało jej się przegryźć kabel od lampek choinkowych... 


Nie wiem natomiast, kto dokuczał Grzance, ale biedna ma ranę na łopatce i musi chodzić w bandażu, żeby jej ciągle nie rozdrapywać. 


Tylko Maitai cieszy się jeszcze beztroskim dzieciństwem i nawet nie podejrzewa, że w styczniu to on będzie musiał częściej odwiedzać weterynarza :(

sobota, 24 grudnia 2011

Wesołych Świąt!

Cześć, tu Neska! 
Bardzo mi się podobają te Święta w domu tymczasowym (choć niektórzy mówią, że w domu stałym by były jeszcze fajniejsze), więc poprosiłam Grzankę, żeby pozwoliła mi w imieniu wszystkich mieszkańców Grzankowa Wam złożyć życzenia. 
Życzę Wam wesołych Świąt, dużo ładnych zabawek pod choinką, smacznego jedzonka, dobrej zabawy, ciekawej książki do poczytania i kawy do wypicia (może być neska) i mruczącego kota na kolanach (a jak nie macie kota to możecie mnie przygarnąć zaraz po Świętach to Wam pomruczę w nowym roku! No chyba, że mnie nie lubicie).
Neska


My oczywiście również wszystkim, którzy na naszego bloga zaglądają, oglądają go, przeglądają, czytają, podczytują, komentują, obserwują i bywają na nim, życzymy udanych Świąt! :)
Grzanka, Asia, Adam, Maitai i Migotka

czwartek, 22 grudnia 2011

Choinka ubrana!

Grzanka na początku była trochę zaskoczona i przyglądała się nam zza przystrojonych gałązek.


Szybko sobie jednak przypomniała, do czego służą bombki.


Maitai też się trochę poprzyglądał i obwąchał drzewko...


...a potem wziął przykład z Grzanki. Z tym, że jemu bardziej spodobały się ozdoby z suszonych pomarańczy.


Ozdoby, które pomagała mi robić Neska.


Bo Neska postanowiła trzymać się w bezpiecznej odległości od choinki.


Na szczęście tylko na początku... Pod osłoną nocy zapoznała się z drzewkiem i uznała, że nie jest wcale takie straszne :)

środa, 21 grudnia 2011

Pada śnieg, pada śnieg...

Śniegu to ja nie lubię. Choć trzeba przyznać, że pierwszego dnia jest miło popatrzeć jak pada. 
Grzanka też nie lubi. Dotknęła go tylko raz w życiu i skończyło się to tak żałosnym miaukiem, że musiałam wziąć ją na ręce i do domu :)


Czy Neska lubi śnieg? Ciężko powiedzieć. Zachowuje się, jakby w ogóle nie zauważyła, że pada. Ale mam nadzieję, że choć trochę się cieszy, że jest u nas, a nie gdzieś na zewnątrz, gdzie jest zimno i mokro.


My wszyscy już znamy śnieg. Ale Maitai...
Dla Maitaia to pierwszy śnieg w życiu. Spodziewaliście się jakichś emocji? Zdziwienia? Może myśleliście, że zacznie "szczekać" na to dziwne białe coś, co leci z nieba? (Grzanka tak właśnie się zachowywała na początku pierwszej zimy w swoim życiu).
Otóż nie. Nasz burasek bardziej był zainteresowany swoim posłankiem, które mu z okazji porządków przedświątecznych przeniosłam bliżej okna. 
Na śnieg trochę popatrzył...


Potem ułożył się wygodnie i... zasnął.


Zero entuzjazmu! Może przy ubieraniu choinki się ożywi :)

czwartek, 15 grudnia 2011

Koty listy piszą... c.d.

Zapomniałam Wam napisać, że Neska też stworzyła swój własny list do Kociego Mikołaja. Oto on:


A ponieważ już wszystkie fundacyjne koty mają pisanie listów za sobą i teraz pozostaje już tylko niecierpliwe czekanie na to, co pojawi się pod choinką, to zapraszam do obejrzenia wszystkich dzieł. Wiem, że nie każdy zagląda na Facebooka, a koty (i ja przy okazji też) naprawdę się napracowały przy pisaniu i ryswaniu ;) A więc specjalnie dla tych, co jeszcze nie widzieli, kocie listy:

poniedziałek, 12 grudnia 2011

Postępów Neski ciąg dalszy

Neska ma za sobą ciężki weekend. Dzielnie i bez buntowania się połknęła w sobotę tabletkę na odrobaczanie, popiła ją jogurtem, a później siedziała mi na kolanach i mruczała. Niedługo potem zaczęła się źle czuć :( Nacierpiała się trochę, a my się nasprzątaliśmy i najedliśmy strachu.


Ale wczoraj wieczorem stało się coś, dzięki czemu wiem, że warto czasem się troszkę pomęczyć i ponarzekać na kota ;) Siedziałam sobie jak zwykle przy komputerze i nagle poczułam pacnięcie łapą w nogę. "To pewnie Maitai" - pomyślałam, bo on ma takie sposoby na zwrócenie na siebie uwagi. Ale okazało się, że to Neska! 
A więc ogłaszam wszem i wobec - wczoraj Neska sama do mnie podeszła! Pierwszy raz! :)