wtorek, 7 maja 2013

Wolny dzień majowy

W poprzednim tygodniu zazdrościliśmy Polakom dni wolnych. Na szczęście wczoraj w Wielkiej Brytanii było bank holiday i nawet ja - ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu - nie musiałam iść do pracy ;) Postanowiliśmy w końcu zabrać Grzankę po raz kolejny na spacer, bo pogoda była sprzyjająca, a ostatnio widzieliśmy, że jej się podobało w Larkhall Park.
Tym razem było jednak inaczej. Grzanka była wystraszona - nie chciała spacerować. Najpierw siedziała w krzakach,...


a potem w transporterku.


Wyszła tylko, żeby się do nas połasić i wskoczyć Adamowi na kolana. Nie wiem, dlaczego nie miała ochoty pobrykać po trawce. Wydaje mi się, że było mniej psów i ludzi, niż poprzednim razem. Ale widocznie coś jej nie odpowiadało. Za jakiś czas spróbujemy znowu, ale jak nie będzie jej się podobać to damy sobie spokój ze spacerami.
Odstawiliśmy więc naszą kicię do domu i poszliśmy do Battersea Park spotkać się ze znajomymi, których pasją jest obserwowanie i fotografowanie ptaków. Spotkanie było bardzo pouczające. Ja na ptakach absolutnie się nie znam, więc chętnie o nich słuchałam - mam nadzieję, że coś zapamiętam.


A na koniec tego miłego i pełnego wrażeń dnia odwiedziliśmy Dinę z Miasta Lisów. Posiedzieliśmy na patio z jej rodzinką i futrzakami - Miniem i Rufusem. Koty były trochę onieśmielone naszą obecnością, ale muszę przyznać, że są piękne :)

sobota, 4 maja 2013

Pierwiosnek

Już się przyzwyczaiłam, że w naszym domu jest problem z roślinami. Grzanka wszystkie podgryza (oprócz swojej kociej trawki, którą musiałam wyrzucić, bo uschła nietknięta kocim zębem), więc musimy uważać, żeby nie przynosić niczego trującego. To znaczy, że chociaż bardzo lubię tulipany, irysy, żonkile i hiacynty, mogę sobie na nie tylko patrzeć w pracy.


Teraz wiosna już się zaczęła na całego, więc przyszedł czas na porządki. W pracy ostatnio pozbywaliśmy się zniszczonych roślin doniczkowych. Postanowiłam jednego pierwiosnka uratować i przyniosłam go do domu. Grzanka od razu się zainteresowała, zaczęła obwąchiwać i musiałam ją powstrzymywać, żeby nie obgryzała. Chciałam najpierw sprawdzić, czy pierwiosnki nie są trujące dla kotów. No i oczywiście okazało się, że są na liście roślin toksycznych.


Pierwiosnek wylądował więc na zewnętrznym parapecie, żeby Grzanka nie miała do niego dostępu. 
No i został wpisany na listę "kwiatków, których do Grzankowa przynosić nie wolno" ;)

piątek, 3 maja 2013

Braki

Od jakiegoś czasu odczuwam pewien brak. Uczucie to oczywiście czasem nasila się, a czasem prawie zanika. A potem nagle myślę o którymś z naszych krakowskich tymczasów. Albo Grzanka zaczyna płakać i marudzić, nie chce się bawić i znowu przychodzi mi na myśl, że może potrzebuje kociego towarzystwa, a nie tylko naszego.

Grzanka i Maitai

Jakiś czas temu - jeszcze w Krakowie - moje życie składało się m. in. z pomagania kotom. Rok temu w maju biegałam po Kurdwanowie z klatką łapką, a z Wieliczki odbierałam Coco i Chanel na przechowanie. Świat - poza pracą i domem - kręcił się wokół kotów - tymczasowania, szukania domów, ogłaszania, wizyt u weta, opieki nad dzikusami po sterylizacji, telefonami od osiedlowych "karmicieli". Oczywiście nie mówię, że robiłam jakoś szczególnie dużo i nie chcę, żebyście myśleli, że byłam jakąś bohaterką. Ale na miarę warunków, możliwości (i na miarę cierpliwości Adama i Grzanki ;)) starałam się pomagać.

Grzanka i Margaritka

Przeprowadzając się do Londynu liczyłam na to, że i tutaj uda mi się zostać wolontariuszką jakiejś kociej fundacji. Niestety - okazuje się, że to nie takie proste. Z jednej strony to dobrze, że fundacje mają tutaj tak dużo wolontariuszy, że mogą wybierać i nie przyjmują każdego chętnego. Z drugiej - czasem smutno mi, że przez to, że nie mamy samochodu, ani oddzielnego pomieszczenia dla tymczasa, nie możemy pomagać.

Grzanka i Rakija

Teraz zaczął się sezon na kocięta i fundacje szukają domów tymczasowych. No ale ja nie mogę wziąć do naszego małego mieszkanka kotki z powiedzmy trzema kociakami. Zresztą i tak nie miałabym serca ich izolować w naszej malutkiej łazience, w której nie zmieści się nawet legowisko. A zasada jest tu taka, że tymczas ma być trzymany w innym pomieszczeniu, niż rezydent. W związku z tym dla Grzanki pewnie byłoby to powodem stresów bardziej niż radości...

No tak, to sobie ponarzekałam. Teraz idę pomachać Grzaneczce przed nosem laserkiem, może zechce się ze mną pobawić ;)

wtorek, 30 kwietnia 2013

Kew Gardens i lisy

Spacerując wieczorami po Londynie można spotkać lisy - pojedyncze, w parach i trójkach. Biegają po ulicach, zaglądają do ogródków, spacerują po chodnikach. Budzą w Londyńczykach skrajne emocje. Są tacy, którzy chcieliby je wszystkie powybijać i są tacy, którzy je dokarmiają i zachwycają się lisiątkami rodzącymi się w ich ogródkach. 
Ja nie należę do żadnej z tych grup, ale już się do nich przyzwyczaiłam i lubię czasem takiego rudzielca spotkać na swojej drodze. Choć muszę przyznać, że za pierwszym razem byłam trochę zdziwiona, kiedy mijałam się z takim stworem :) 
Za każdym razem, kiedy widziałam liska, żałowałam, że nie mam aparatu, żeby zrobić mu zdjęcie. Ale w niedzielę się udało. Wybraliśmy się do Kew Gardens. Oczywiście aparat był w ciągłym użytku, bo wszystko pięknie kwitnie. 


No i nagle zza krzaka wyskoczył lis :)


Prawda, że uroczy? :)

poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Rambo cz. 2

Z petsittingiem i z tymczasowaniem kotów problem jest taki, że nigdy niewiadomo, czy się takiego kota jeszcze kiedyś spotka. Bo mieszka u nas albo odwiedzam go codziennie przez jakiś czas, a potem znajduje dom albo wraca właściciel i trzeba się pożegnać.

Kiedy kilka tygodni temu jeździłam do Rambo, udało nam się trochę zaprzyjaźnić. Bardzo się więc ucieszyłam, kiedy jego właścicielka skontaktowała się ze mną ponownie i zapytała, czy mogłabym znowu do niego przyjeżdżać. Teraz mieszkamy trochę dalej, więc dojazdy były bardziej czasochłonne, a Rambo potrzebuje dwóch wizyt dziennie ze względu na zastrzyki. No ale zgodziłam się oczywiście :)


Tym razem nie uciekał - chyba mnie pamiętał :) Przez te kilka dni dużo się do mnie łasił, grzecznie przyjmował zastrzyki, pozwalał się czesać i marudził, kiedy wychodziłam.


Teraz wszystko wróciło do normy, bo jego właścicielka jest już w domu. A ja ciekawa jestem, czy jeszcze kiedyś się spotkamy... :)

piątek, 26 kwietnia 2013

Grzanka gotuje

W Grzankowie przyjmowaliśmy ostatnio gości. Grzanka udowodniła podczas tych wizyt, że nie jest marudnym kotem. Wręcz przeciwnie - reagowała bardzo entuzjastycznie na pojawienie się naszych znajomych w jej królestwie. Witała ich już od progu mruczeniem, lizaniem po rękach i obwąchiwaniem :)

Pomagała mi oczywiście też w przygotowaniu poczęstunku dla gości. A ponieważ stworzone przez nas ciasteczka owsiane* bardzo gościom smakowały, zachęcam do ich upieczenia - są bardzo łatwe i zdrowsze niż te kupowane w sklepach.


Moja zwiększona w ostatnim czasie aktywność kuchenna ma związek nie tylko z gośćmi, ale z jeszcze dwiema sprawami. 
Po pierwsze - Tydzień Weganizmu. 
Wprawdzie oficjalnie trwał on od 13 do 20 kwietnia, ja jednak z jego rozpoczęciem czekałam o tydzień dłużej. Wszystko przez to, że nasza lodówka pełna była serków, jogurtów itp., które by się zmarnowały, a przecież nie o marnowanie jedzenia w tej akcji chodzi.

Sukcesy tego tygodnia:
po raz pierwszy w życiu samodzielnie zrobiłam falafel i hummus,


przyzwyczaiłam się do używania mleka sojowego do kawy,
poznałam kilka ciekawych wegańskich blogów, którymi zamierzam się inspirować w przyszłości,
uznałam, że gotowanie to bardzo przyjemne zajęcie :)

Porażką było to, że niestety nie udało mi się całkowicie zrezygnować na ten tydzień z produktów pochodzenia zwierzęcego. Wygląda na to, że jeszcze nie jestem gotowa na zostanie stuprocentową weganką...

Po drugie spędzałam w kuchni więcej czasu niż zwykle ze względu na eksperyment Tydzień Inny Niż Wszystkie, w którym zamierzam uczestniczyć. O eksperymencie możecie przeczytać tutaj. Zapraszam do przyłączenia się. Ja oczywiście jak zwykle chcę być do przodu i już teraz zaczęłam zmniejszać ilość produkowanych przeze mnie śmieci, czyli m. in. zamiast kupować gotowe jedzenie w sklepie, gotuję i piekę :)

------------------------
* Przepis na ciasteczka: na podstawie przepisu z Wegan Nerd


Składniki:
1 szklanka mieszanki: mąka + płatki owsiane + sezam + słonecznik
4 łyżki oleju
2 łyżki miodu
2 łyżki cukru
łyżeczka cynamonu
2 łyżki zimnej wody
kilka kostek gorzkiej czekolady, garść bakalii, orzechów itp.

Wykonanie:
Suche składniki mieszamy, dodajemy olej, miód, cukier i przyprawy, ugniatamy ciasto (w czasie ugniatania można dodać wody). Dosypujemy dodatki - bakalie, orzechy, kawałki czekolady i co tam jeszcze komu się zachce ;). Znowu zagniatamy ciasto. Chowamy na pół godziny do lodówki. Później formujemy z ciasta ciasteczka, układamy na blasze i wstawiamy do nagrzanego do 170 stopni piekarnika na 25 minut.
Voila! :)

wtorek, 23 kwietnia 2013

Dobre wieści!

Wpadłam w wir pracy, gotowania i pieczenia, więc przyszłam tu dzisiaj tylko na chwilkę podzielić się z Wami dobrą wiadomością - Grzanka, o której pisałam tutaj, znalazła dom! Zamieszkała u pani, która ją wiozła pod maską samochodu :) 
Hurra!

sobota, 20 kwietnia 2013

Larkhall Park i Pink Floyd

Na niemal wszystkich odwiedzanych przeze mnie kocich blogach królują ostatnio zdjęcia kotów cieszących się słońcem na zabezpieczonych balkonach lub w ogródkach. Grzanka niestety nie posiada ani balkonu, ani ogródka, dlatego dzisiaj od rana wylegiwała się w słońcu na parapecie. A my uznaliśmy, że słoneczny dzień wolny to dobra okazja, żeby w końcu wybrać się do parku w składzie: Grzanka, smyczotrzymaczka (czyli ja) i nadworny fotograf (czyli Adam). 


Przyznaję - w swojej naiwności myślałam, że Grzanka będzie sobie leżeć na trawce w parku i wygrzewać się w słoneczku. Okazało się jednak, że ona miała inny, bardziej ekstremalny plan.


Plan zakładał m. in. chodzenie po krzakach i spotkanie z bąkiem (na szczęście na odległość). Grzanka była tak zaaferowana całą tą sytuacją, że zapomniała o tym, że boi się hałasów (nie zwracała uwagi na krzyczące obok niej dzieci) i psów (w tym miejscu muszę przyznać, że londyńscy psiarze są bardzo mili i większość z nich na widok kota w parku przypina swoim psom smycze).


Adam też miał swój plan i cel w tym spacerze - stworzyć alternatywną wersję okładki płyty Animals zespołu Pink Floyd. Dla tych, którzy tej okładki nie znają - wersja oryginalna - elektrownia w Battersea i latająca świnka:


I wersja alternatywna - elektrownia w Battersea i Grzanka.


Chyba nie muszę pisać, która wersja bardziej mi się podoba ;)

wtorek, 16 kwietnia 2013

Grumpy cat wersja polska

Ci, którzy nas śledzą na Facebooku już wiedzą, że zaliczyłyśmy wczoraj wizytę u weterynarza. Oczywiście głównym powodem była astma, która znowu ostatnio zaczęła Grzance dokuczać i nie ustępuje mimo zwiększonej dawki sterydów. Wizyta zakończyła się jednak porażką. Grzanka pokazała, jakim marudnym kotem potrafi być. Wśród odgłosów warczenia i syczenia, pani weterynarz - którą przecież już znamy - próbowała osłuchać Grzankę. Skończyło się na liczeniu oddechów na odległość. Oddechów wyszło 80 na minutę (norma to 20-28). Nie wynika z tego zupełnie nic, bo aż tak przyspieszony oddech to oczywiście wynik stresu. Tak więc to ja mam obserwować i liczyć oddechy Grzanki w domu. Generalnie jedyne, co mamy robić to podawać leki i obserwować.
Poza tym pani weterynarz uznała (nie po raz pierwszy), że Grzanka to grumpy cat i chyba nie wierzy mi, kiedy jej mówię, że w domu to jest całkiem przyjazny kot ;)


Jedyne, co udało nam się wczoraj podczas wizyty zrobić, to zważyć Grzankę (było trudno, więc nie wiem, czy pomiar jest dokładny). Okazało się, że odchudzania nie będzie i że mimo sterydów oraz zwiększonego przez nie apetytu Grzanka schudła!

poniedziałek, 15 kwietnia 2013

Trawka

Zdrowsze odżywianie Grzanki (którego nawiasem mówiąc wcale nie udaje nam się przestrzegać, ale od jutra będzie lepiej ;)) zakładało również wprowadzenie do diety zieleniny, czyli kociej trawki. Nasionka zakupione w sklepie zoologicznym ładnie wykiełkowały, a potem wyrosła z nich piękna trawa. 


Pamiętając z poprzedniego roku, jak chętnie Grzanka zajadała zieleninkę (nawet stłukła szklankę, żeby czym prędzej dobrać się do trawki, kiedy ją pierwszy raz zobaczyła), liczyłam na powtórkę z rozrywki.
W tym roku jednak skończyło się tylko na obwąchaniu,...


polizaniu...


 i stwierdzeniu, że "to nie nadaje się do jedzenia".